«زندهشور» تا به این لحظه بهترین فیلم جشنواره فجر چهلوچهارم بوده است. فیلم که با استقبال خوب مردم مواجه شده و به سانسهای فوقالعاده هم رسیده، ماجرای 5 زندانی محکوم به اعدام است که همگی قرار است در یک شب قصاص شوند. مرتضی زند با بازی بهرام افشاری، نماینده دادستان و نقش اول داستان، مامور اجرای این احکام است که با چالشهایی جدی در هنگام انجام قصاصها مواجه میشود.
فیلم، برخلاف بسیاری از فیلمهای همین دوره از جشنواره، هم التهاب ایجاد میکند و هم شجاعت به نقد کشیدن قدرت را دارد. همان دقیقه اول و سکانس غسل توبهی پنج محکوم به اعدام، آغاز التهاب است؛ التهابی که با فهمیدن قصهی تکتک محکومین، انگیزههای آنها از ارتکاب قتل، و همچنین واردشدن خانوادهها به قصه، به اوج خود میرسد و مخاطب را با خود همراه میکند. چرخش نماینده دادستان با بازی کمنظیر بهرام افشاری و تلاش او برای بخشیدهشدن محکومین، برگ برنده داستان در میانهی فیلم است که فیلم را برخلاف تصور خیلیها که آن را درباره قصاص میدانند، به فیلمی انسانی درباره بخشش بدل میکند.
شجاعت «زندهشور» در به چالشکشیدن برخی فسادهای سیستمی و خلاهای قانونی را برخی به مخالفت با قصاص تعبیر کردهاند. اما فیلم در دام کلیشهی «قصای آری یا نه؟» نمیاُفتد و با شخصیتپردازی و گرههای داستانی بهموقع، تمِ بخشش را پیش میکشد و آن را به سرانجام میرساند. به علاوه، بازیهای خوب فیلم، مخصوصاً بازیهای فوقالعادهی بهرام افشاری و شبنم مقدمی که بهنظر از شانسهای اصلی کسب سیمرغ هستند، برگ برنده دیگر فیلم است که دومین اثر کاظم دانشی را به اثری دیدنی تبدیل میکند.
